Όρια ζωής & θανάτου - Ανερμήνευτα μυστήρια

Ζωή... Μάλλον η συνύπαρξη της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής υπόστασης στον άνθρωπο συνιστά το σύνθετο μυστήριο που πάμπολλοι επιστήμονες, φιλόσοφοι, θεολόγοι κι άλλοι έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να το διαλευκάνουν και να το αναλύσουν. Η πολυπλοκότητα της δομής και η σοφία της φυσιολογίας του ανθρώπινου σώματος, το αχανές της ψυχής, καθώς και το δυσερμήνευτο των νόμων που διέπουν την πνευματική μας ζωή, κάνουν το μυστήριο της ζωής ακόμα περισσότερο "μυστήριο'... Κι όλα αυτά είναι εκείνα που εμείς θεωρούμε πως ορίζουν το φαινόμενο ζωή. Ποια, όμως, είναι η αλήθεια των πραγμάτων;
Δυστυχώς, παρ όλη τη προσπάθεια ερμηνείας του φαινομένου της ζωής από χιλιάδες ερευνητών, η σύγχρονη νομολογία κι επιστήμη δεν θεωρεί ζωντανό, άρα κι αυθύπαρκτη οντότητα για παράδειγμα το έμβρυο, με αποτέλεσμα να γίνονται ανεμπόδιστα εκτρώσεις, χωρίς αυτές να θεωρούνται πράξεις αφαίρεσης της ζωής.. άσχετα αν καλύπτεται με νομικό πλαίσιο... Η αλήθεια των πραγμάτων δεν περικλείεται στο εκάστοτε νομικό πλαίσιο... Την αλήθεια την υποψιαζόμαστε, την βιώνουμε ο καθένας σε προσωπικό επίπεδο...Και πάλι όχι
ολόκληρη...
Θάνατος... Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο... Για κάποιους, βέβαια, ο θάνατος του ανθρώπου είναι απλά ένα βιολογικό φαινόμενο. Μάλιστα, η σύγχρονη επιστήμη έχει απλουστεύσει ακόμα περισσότερο τον ορισμό του θανάτου, θεωρώντας νεκρό (επίσημα "πτώμα") τον άνθρωπο εκείνο του οποίου το εγκεφαλικό στέλεχος έχει υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη (ο λεγόμενος "εγκεφαλικός θάνατος", με βάση κριτήρια που ισχύουν εδώ και 40 χρόνια...).. Το πιο σωστό είναι, βέβαια, ότι η βλάβη του εγκεφαλικού στελέχους οδηγεί στον θάνατο του ατόμου... Έτσι, ο "εγκεφαλικά νεκρός" άνθρωπος, σήμερα, νοσηλεύεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας, υποστηριζόμενος με μηχανήματα και φάρμακα... Και πάλι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία δύο δρόμοι "επιτρέπονται¨": είτε η δωρεά οργάνων, είτε (επί αρνήσεως των συγγενών) η "απόσυρση" της υποστήριξης... (Σημ. ας μην αναφερθώ στα περιστατικά που "εξαιρέθηκαν του ορισμού αυτού κι "επέστρεψαν, ανέστρεψαν" από την κατάσταση αυτή). Αυτή είναι η βιολογική σκοπιά του μυστηρίου του θανάτου. Αλήθεια, ποια είναι η ακριβής στιγμή που πεθαίνει ο άνθρωπος;; Πόσο συμμετέχουν και οι άλλες δυο υποστάσεις, η ψυχή και το πνεύμα;; Άγνωστο ακόμα... Ας μην είμαστε απόλυτοι με το μυστήριο αυτό.. Στο Άγιον Όρος, στη Μονή Αγίου Παύλου, μου έκανε εντύπωση ένα ρητό που έχουν αναρτημένο στο αρχονταρίκι, όπου ο προσκυνητής ξαποσταίνει να πάρει μια ανάσα: "Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις". Ανερμήνευτα μυστήρια η ζωή και ο θάνατος...