Κρίση παγκόσμια..., αλλά και προσωπική..

Αν κάτι χαρακτηρίζει την σύγχρονη εποχή είναι η έννοια "κρίση", με την στενή κι ευρεία σημασία της... Κρίση οικονομική, εκπαίδευσης, πολιτικών ιδεολογιών, υγειονομική (βλέπε γρίππες πτηνών & χοίρων, κλπ), σχέσεων, αυτοσυνειδησίας, κλπ, κλπ... Η φρενίτιδα της εποχής με τον άκρατο υλισμό της έχει εγκλωβίσει τον σύγχρονο άνθρωπο σε ένα τρόπο ζωής που κινείται σε πλαίσια που είναι συνήθως πολύ πάνω από τις πραγματικές του ανάγκες. Τα στοιχειώδη που αποτελούσαν θέματα επιβίωσης για τις γενιές του '70 και παλαιότερα, ενώ είναι αυτονόητα σήμερα, δεν ικανοποιούν κανένα από εμάς πλέον...ίσως γιατί δεν βιώσαμε την έλλειψή τους...και γι'αυτό δεν τα εκτιμούμε. Θα λέγαμε ότι αποτελούμε τη γενιά της "κρίσης", τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε γενικότερο (εθνικό και παγκόσμιο). Η έλλειψη απλότητας, αυτάρκειας, αυτοσυνειδησίας, καθώς και η επικέντρωση στην επίτευξη στόχων που υπερβαίνουν τις αληθινές μας ανάγκες, μας έχουν καταντήσει ανθρώπους που "τρέχουμε και δεν σταματάμε", χάνοντας παράλληλα απλές καθημερινές στιγμές ανεκτίμητης ποιότητας και ουσίας.. Έχουμε εγκλωβίσει τη ζωή μας στη χρηματοπιστωτική λογική της ολοένα μεγαλύτερης αναζήτησης χρημάτων, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τις διάφορες "ανάγκες" μας, με αποτέλεσμα να μπαίνουμε στον φαύλο κύκλο που προκαλεί ο υλισμός της εποχής. Ουσιαστικά, η οικονομική κρίση απεικονίζει αυτήν της τεράστια ανισορροπία μεταξύ προσφοράς χρήματος και προϊόντων από τις τράπεζες και γενικότερα του κεφαλαίου προς τον καθένα από εμάς και της δυνατότητας που έχουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις που αυτή η προσφορά γεννάει.. Σπάνια συναντά πλέον κανείς ανθρώπους που να ζούν απλά και μετρημένα. Διότι η εποχή "καλλιεργεί" ένα συγκεκριμένο "μοντέλο" ζωής, το οποίο ΟΛΟΙ πρέπει να προσεγγίσουν, είτε το έχουν ανάγκη, είτε μπορούν να ανταπεξέλθουν, είτε όχι... Έτσι, η κρίση αφορά κυρίως τη θέωρηση των πραγμάτων.. Απερίσκεπτα βάλαμε "μπελάδες στο κεφάλι μας", όπως μας λένε κάποιοι παλιοί κι απλοί άνθρωποι... Σαφώς δεν πρέπει κανείς να παραβλέψει το γεγονός ότι υπάρχει εμφανώς ένα, σε παγκόσμια βάση, κλίμα εκμετάλλευσης κα δημιουργίας πολλές φορές και τεχνητών κρίσεων, που εξυπηρετούν άλλοτε άλλους σκοπούς και τελικά επηρεάζουν οπωσδήποτε τη καθημερινότητά μας.