Εθνική εορτή... Επέτειος του Όχι... Θρησκευτική εορτή (Αγίας Σκέπης)..
Η σημερινή ημέρα αποτελεί για τον σύγχρονο έλληνα μια ημέρα αργίας, δηλαδή ξεκούρασης - ανάπαυλας από το φρενήρη καθημερινό ρυθμό της ζωής. Ο απογοητευμένος και χωρίς πλέον ιδανικά έλληνας ζεί με γνώμονα μόνο την επιβίωσή του σε έναν κόσμο, που ως "ιδανικά" προβάλλονται ο υλισμός, οι ανέσεις, η ευκολία... Ο ξενόφερτος αυτός τρόπος ζωής μας αποξένωσε σιγά σιγά από την Ιστορία μας, από την ίδια μας την Παράδοση.. Άδειες σήμερα οι εκκλησίες, γεμάτες όμως οι καφετέριες.. Και δικαιολογημένα.. Η ανάπαυλα από την εργασία αποτελεί όνειρο ζωής για όλους μας, την οποία όμως δεν γεμίζουμε με προσωπικά ενδιαφέροντα, παρά αποτελεί μια ευκαιρία απόδρασης από την καθημερινότητα. Η απαράδεκτη εικόνα της ελληνικής πολιτικής ζωής που δεν σέβεται πλέον τον Έλληνα πολίτη, καθώς και η απογοητευτική εικόνα της Εκκλησίας, η οποία δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, ούτε παιδαγωγεί - ποιμαίνει τον "χαμένο" νεοέλληνα, οδήγησε προοδευτικά τη χώρα μας σ'αυτή τη θλιβερή κατάσταση. Κλεισμένος ο καθένας στον εαυτό του, στα προβλήματά του και τα χρέη του, δεν έχει χρόνο για εσωτερική ενδοσκόπηση, πολύ περισσότερο για κοινωνικό προβληματισμό και αναζήτηση της εθνικής του ταυτότητας.., παρά μόνο για προσωπική καλοπέραση όταν βρεί την ευκαιρία. Η καλοπέραση αυτή, ανεκπλήρωτος πόθος της γενιάς του '50, επιτακτικός στόχος της σημερινής γενιάς και αυτονόητο δικαίωμα της γενιάς του αύριο είναι το Εθνικό Ιδανικό μας.
Η σημερινή ημέρα αποτελεί για τον σύγχρονο έλληνα μια ημέρα αργίας, δηλαδή ξεκούρασης - ανάπαυλας από το φρενήρη καθημερινό ρυθμό της ζωής. Ο απογοητευμένος και χωρίς πλέον ιδανικά έλληνας ζεί με γνώμονα μόνο την επιβίωσή του σε έναν κόσμο, που ως "ιδανικά" προβάλλονται ο υλισμός, οι ανέσεις, η ευκολία... Ο ξενόφερτος αυτός τρόπος ζωής μας αποξένωσε σιγά σιγά από την Ιστορία μας, από την ίδια μας την Παράδοση.. Άδειες σήμερα οι εκκλησίες, γεμάτες όμως οι καφετέριες.. Και δικαιολογημένα.. Η ανάπαυλα από την εργασία αποτελεί όνειρο ζωής για όλους μας, την οποία όμως δεν γεμίζουμε με προσωπικά ενδιαφέροντα, παρά αποτελεί μια ευκαιρία απόδρασης από την καθημερινότητα. Η απαράδεκτη εικόνα της ελληνικής πολιτικής ζωής που δεν σέβεται πλέον τον Έλληνα πολίτη, καθώς και η απογοητευτική εικόνα της Εκκλησίας, η οποία δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, ούτε παιδαγωγεί - ποιμαίνει τον "χαμένο" νεοέλληνα, οδήγησε προοδευτικά τη χώρα μας σ'αυτή τη θλιβερή κατάσταση. Κλεισμένος ο καθένας στον εαυτό του, στα προβλήματά του και τα χρέη του, δεν έχει χρόνο για εσωτερική ενδοσκόπηση, πολύ περισσότερο για κοινωνικό προβληματισμό και αναζήτηση της εθνικής του ταυτότητας.., παρά μόνο για προσωπική καλοπέραση όταν βρεί την ευκαιρία. Η καλοπέραση αυτή, ανεκπλήρωτος πόθος της γενιάς του '50, επιτακτικός στόχος της σημερινής γενιάς και αυτονόητο δικαίωμα της γενιάς του αύριο είναι το Εθνικό Ιδανικό μας.
Να δούμε τί θα απογίνουμε τώρα που έρχονται ξανά δύσκολοι καιροί (η Ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως το 1929 με το οικονομικό κράχ και στη συνέχεια Παγκόσμιος Πόλεμος)...
2 σχόλια:
Φίλε & Αδερφέ μου
Καλή επι-τυχη-α σε αυτό που κάνεις.
Και ξέρω πως θα την έχεις.-
"...Πιστεύω πως το μέλλον είναι το παρελθόν, που ξανάρθε από άλλη πόρτα..."(Πινερό)
Φίλε Θανάση,
Καλή δύναμη στο εγχείρημά σου.
Είναι σημαντικό να ανταλλάσεις σκέψεις και απόψεις με ανθρώπους που εκτιμάς. Με χαρά θα διαβάζω τις απόψεις σου και ενίοτε θα σχολιάζω.
Φιλικά,
Σπύρος
(Φιλική συμβουλή: Αφαίρεσε τη λεκτική επαλήθευση)
Δημοσίευση σχολίου